Skip to content
Advertisements

Πως τροφοδοτήθηκε το ελληνικό εξωτερικό χρέος – Μια σύντομη ιστορία

Summer sleep του William Faithful

Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι αναντίρρητα μεγάλο. Το εξωτερικό χρέος της χώρας στα μέσα του 2011 ήταν 399 δισεκατομμύρια ευρώ. 174 δις το δημόσιο χρέος, 208 δις του τραπεζικού τομέα και 17 δις τα υπόλοιπα. Πως όμως συσσωρεύτηκε όλο αυτό το χρέος. Όλοι αυτοί που δάνειζαν στην ελληνική κυβέρνηση, τράπεζες ελληνικές και ξένες και ασφαλιστικά ταμεία, γιατί της παρείχαν όλα αυτά τα δάνεια, τα οποία αυτή τη στιγμή αποτελούν ωρολογιακή βόμβα στα χαρτοφυλάκιά τους, την οποίο ο ένας προσπαθεί να «πασάρει» στον άλλο πριν σκάσει. Εμείς όταν αιτούμαστε δάνειο από μια τράπεζα μας ξεψαχνίζει στην κυριολεξία για μερικές χιλιάδες Ευρώ. Το ελληνικό κράτος και η ελληνική οικονομία που το τροφοδοτεί, γιατί δεν έγινε αντικείμενο εξονυχιστικού ελέγχου όταν δανειζόταν δισεκατομμύρια; Για να καταλάβουμε πως συνέβη αυτό θα πρέπει να κατανοήσουμε την εσωτερική λειτουργία μιας τράπεζας.

Θα παρουσιάσουμε σε αυτό το άρθρο μια παραβολή. Ένα φανταστικό παράδειγμα για να εξηγήσουμε τις συμπεριφορές ανθρώπων στον τραπεζικό τομέα που οδήγησαν στην χορήγηση αυτών των δανείων.

Ας φανταστούμε τρεις μεγάλες τράπεζες στην Ευρώπη, μια γερμανική, μια γαλλική και μια αγγλική. Κάθε μια από αυτές έχει ένα εξειδικευμένο τμήμα για την Ελλάδα. Οι επικεφαλής των τμημάτων γνωρίζονται μεταξύ τους από συνέδρια, παρουσιάσεις και δείπνα εργασίας. Οι συνάδελφοί τους που είναι υπεύθυνοι για τη χορήγηση δανείων στο εσωτερικό της κάθε χώρας, τους θεωρούν καλοπληρωμένους δοκιμαστές κρασιών, επειδή κατά τη γνώμη τους περνούν πολύ χρόνο σαν διπλωμάτες που κάνουν παρέα μόνο μεταξύ τους και δε δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στην καθημερινή ρουτίνα των τραπεζικών εργασιών.

Ο Φραντς για παράδειγμα παρά το γεγονός ότι κρατάει επαφή σχεδόν σε καθημερινή βάση με τους πελάτες του, συνήθως τραπεζικοί σαν κι αυτόν, μέσω τηλεφώνου και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, κάνει τουλάχιστον τρία με τέσσερα ταξίδια ετησίως στην Ελλάδα για να τους συναντήσει προσωπικά. Το ονομάζει «διαχείριση δημοσίων σχέσεων».

Καθώς ο Φραντς ετοιμάζεται για το επόμενο ταξίδι του στην Ελλάδα, συλλέγει πληροφορίες από διάφορα τμήματα της τράπεζάς του σχετικά με τις σε εξέλιξη δουλειές που έχουν στην Ελλάδα και ποιοι είναι οι στόχοι τους για το μέλλον. Οι δουλειές των τραπεζών είναι η χορήγηση δανείων. Κάποια τμήματα της τράπεζας μπορεί να παραπονιούνται ότι χάνουν καλές δουλειές στην Ελλάδα επειδή η αγγλική και η γαλλική τράπεζα έχουν υιοθετήσει μια πολύ πιο επιθετική στάση στη χορήγηση δανείων. Το τμήμα εμπορίου μπορεί να του πει ότι θα ήθελε να μπει πιο δυναμικά στην αγορά παροχής εγγυητικών επιστολών στην Ελλάδα, αλλά δυστυχώς αυτές οι δουλειές κατανέμονται στις τράπεζες ανάλογα με τα δάνεια που έχουν χορηγήσει στη χώρα και η γερμανική τράπεζα δεν έχει φτάσει ακόμα το επίπεδο της αγγλικής και γαλλικής τράπεζας.

Ταυτόχρονα ο Φραντς παίρνει πληροφόρηση και από το τμήμα διαχείρισης κινδύνου. Του στέλνουν μια αναφορά σχετικά με την έκθεση της τράπεζας στην ελληνική οικονομία, την κατανομή τους και τα περιθώρια που υπάρχουν για τη χορήγηση νέων δανείων καθώς και μια λεπτομερή ανάλυση της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα. Ο Φραντς διαβάζει τα έγγραφα των υπολοίπων τμημάτων καθώς προετοιμάζεται για το ταξίδι. Αφήνει την αναφορά από το τμήμα διαχείρισης κινδύνου για το αεροπλάνο.

Μετά την ανάγνωση των εγγράφων των υπολοίπων τμημάτων γίνεται ξεκάθαρο σε αυτόν ότι δεν μπορεί να γυρίσει από την Αθήνα με άδεια χέρια. Θα πρέπει να βρει πελάτες να χορηγήσει δάνεια για να μη μείνει πίσω από τη γαλλική και τη βρετανική τράπεζα.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης ο Φραντς ξεκινάει την ανάγνωση της αναφοράς του τμήματος διαχείρισης κινδύνου. Δεν προχωράει όμως καθώς συνειδητοποιεί ότι μαζί του συνταξιδεύει η γοητευτική Σαρλοτ, η προϊσταμένη του ελληνικού τμήματος της βρετανικής τράπεζας. Αναβάλει λοιπόν την ανάγνωση για αργότερα και πιάνει την κουβέντα με τη Σάρλοτ για την κατάσταση στην Ελλάδα.

Ο Φραντς διαβάζει την αναφορά στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του. Δε μπορεί να το χωρέσει ο νους του ότι αυτοί οι λογιστές κάνουν εκτενείς αναφορές στο έλλειμμα του προϋπολογισμού που είναι έκτος έλεγχου και στο δημόσιο χρέος που έχει διογκωθεί σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια. Το έλλειμμα του ισοζυγίου συναλλαγών είναι επίσης μεγάλο και το εξωτερικό χρέος της χώρας διογκώνεται διαρκώς. Εκείνη τη στιγμή θυμάται ότι η Σάρλοτ του είχε πει εντελώς διαφορετικά πράγματα στο αεροπλάνο και αφήνει την αναφορά στην άκρη.

Την Επόμενη μέρα ο Φραντς έχει τρία ραντεβού με Έλληνες τραπεζίτες. Ένα για πρωινό στο σύνταγμα, ένα για μεσημεριανό στην Κηφισιά και ένα για δείπνο στο Μικρολίμανο. Ο Φραντς δε μιλάει ελληνικά και εντυπωσιάζεται από το πόσο καλά αγγλικά μιλούνε οι Έλληνες συνάδελφοί του και από την άνεση με την οποία κινούνται. Αν οι πρωτόγονοι συνάδελφοί του στη γερμανική τράπεζα βλέπαν με τι άτομα έχουν να κάνουν στην Ελλάδα θα εντυπωσιαζόταν δίχως άλλο.

Οι Έλληνες τραπεζίτες δε ζητάνε από τον Φραντς να τους χορηγήσει δάνεια. Αντίθετα μιλούν για τις ευνοϊκές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και το γεγονός ότι οι υπόλοιπες ξένες τράπεζες το αναγνωρίζουν αυξάνοντας την έκθεσή τους στην Ελλάδα. Δείχνουν την κατανόησή τους για το γεγονός ότι η γερμανική τράπεζα δεν βρίσκεται στο επίπεδο της βρετανικής και της γαλλικής, αλλά δυστυχώς εξ’ αιτίας αυτού του γεγονότος δεν θα έχει την ευκαιρία να μπει σε κάποιες παράπλευρες τραπεζικές εργασίες στην Ελλάδα.

Η φιλοξενία είναι άψογη και το δείπνο κρατάει μέχρι αργά το βράδυ. Στο τέλος όλοι δίνουν όρκους αφοσίωσης και υπόσχονται να μείνουν φίλοι για πάντα. Οι υπόλοιπες μέρες του ταξιδιού εξελίσσονται με παρόμοιο τρόπο. Κανένας από τους συνομιλητές του Φραντς δε ζητάει δάνεια. Το μόνο που κάνουν είναι να υποδεικνύουν ότι η γερμανική τράπεζα χάνει μερίδιο αγοράς από τις βρετανικές και γαλλικές τράπεζες αρνούμενη να γίνει πιο επιθετική όσο αφορά το δανεισμό προς την Ελλάδα.

Σε μια από τις συναντήσεις ο Φραντς μαθαίνει ότι ο Γάλλος συνάδελφός του είχε μια συνάντηση με τον υπουργό οικονομικών. Ο Φραντς αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι δεν έχει συναντήσει ποτέ τον υπουργό. Οι οικοδεσπότες της συνάντησης του λένε ότι μπορούν να κανονίσουν μια συνάντηση με τον υπουργό, αλλά τονίζουν ότι στον υπουργό δεν αρέσει να χάνει τον χρόνο του. Αν συμφωνήσει στη συνάντηση, θα πρέπει να ξέρει εκ των προτέρων ότι θα υπάρξει ένα αποτέλεσμα.

Σε αυτό το στάδιο ο Φραντς καταλαβαίνει ότι έχει μείνει πίσω σε σχέση με τους Βρετανούς και Γάλλους συναδέλφους του. Θα πρέπει σύντομα να κάνει κάτι για να πείσει τους Έλληνες συναδέλφους του ότι η γερμανική τράπεζα δεν είναι σε καμιά περίπτωση υποδεέστερη της βρετανικής και της γαλλικής. Καθώς προετοιμάζεται για τη συνάντησή του με τον υπουργό θυμάται ότι το τμήμα διαχείρισης κινδύνου ήταν αρνητικό στην προοπτική περαιτέρω δανεισμού στην Ελλάδα, αλλά γρήγορα διώχνει τις σκέψεις απ’ το μυαλό του. Εν τέλει τι μπορεί να ξέρουν αυτοί οι λογιστές σε ένα γραφείο στη Φρανκφούρτη, χωρίς να έχουν πατήσει το πόδι τους στη χώρα. Αυτός ήταν υπεύθυνος για το ελληνικό γραφείο της τράπεζας, και έχοντας επισκεφτεί τη χώρα, μπορεί να κάνει μια καλύτερη εκτίμηση της κατάστασης.

Στη συνάντηση ο υπουργός του λέει ότι η Ελλάδα θα προχωρήσει σε νέα έκδοση ομολογιακού δανείου. Η γαλλική και η βρετανική τράπεζα έχουν ήδη καταθέσει τις πρόσφορες τους και φαίνονται πολύ δελεαστικές. Αν όμως η γερμανική τράπεζα θέλει να βελτιώσει τη θέση της στην Ελλάδα, αυτή είναι η κατάλληλη ευκαιρία, αλλά θα πρέπει να δράσει σύντομα. Ο υπουργός παίρνει ένα πατρικό ύφος και λέει στον Φραντς ότι αν η τράπεζά του καταθέσει μια ενδιαφέρουσα πρόταση, θα την προωθούσε ο ίδιος. Ο Φραντς φεύγει από τη συνάντηση με την πεποίθηση ότι έχει την ευκαιρία να κλείσει μια καλή δουλειά στην Ελλάδα.

Στο αεροδρόμιο και πριν μπει στο αεροπλάνο της επιστροφής ο Φραντς συναντάει τον Ζαν-Πιέρ, τον προϊστάμενο του ελληνικού γραφείου της γαλλικής τράπεζας, ο οποίος είναι σε μεγάλα κέφια και του λέει ότι έχει συναντηθεί με τον υπουργό οικονομικών για να συζητήσουν την επικείμενη έκδοση ομολόγου. Ο Φραντς πλέον ξέρει ότι ο ανταγωνισμός θα είναι σκληρός.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης ετοιμάζει στο μυαλό του την παρουσίαση που θα κάνει για την έγκριση του δανείου προς την Ελλάδα. Αναλογιζόμενος τα ποσά συνειδητοποιεί ότι με αυτή τη δουλειά θα ξεπεράσει κατά πολύ τους ετήσιους στόχους του. Έχει ήδη αρχίσει να υπολογίζει το μπόνους που του αντιστοιχεί.

Στα κεντρικά της τράπεζας στη Φρανκφούρτη ο Φραντς ολοκληρώνει την πρόταση για την έγκριση στη συμμετοχή στην νέα έκδοση ομολογιακού δανείου. Ο διευθυντής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου θέλει να συζητήσουν την πρόταση. Η συζήτηση είναι λιγότερο ευχάριστη από το δείπνο στο Μικρολίμανο. Ο Risk Manager θέλει να μάθει γιατί ο Φραντς προτείνει τη σημαντική αύξηση της έκθεσης της τράπεζας στην ελληνική αγορά όταν η οικονομική ανάλυση της κατάστασης στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου καλή. Ο Φραντς προσπαθεί να συγκρατήσει τα νεύρα του. Ο Risk Manager  είναι κατά τη γνώμη του η επιτομή του λογιστή. Ο Φραντς λέει ότι αντίθετα με την οικονομική ανάλυση, οι οίκοι αξιολόγησης δίνουν στην Ελλάδα υψηλή πιστοληπτική αξιολόγηση. Επιπρόσθετα σύμφωνα με τους όρους της «Βασιλεία ΙΙ» τα κρατικά ομόλογα θεωρούνται επενδύσεις μηδενικού κινδύνου.

Ο Risk Manager ρωτάει τον Φραντς γιατί ζητάει την έγκριση τόσο μεγάλου ποσού. Ο Φραντς του απαντάει ότι θα κάνει προεγγραφή για το σύνολο του ομολογιακού δανείου, αλλά προβλέπεται μεγάλη συμμετοχή και τελικά θα πάρουν μόνο ένα μικρό κομμάτι της δουλειάς. Ο ίδιος έχει μιλήσει προσωπικά με τον Ζαν-Πιέρ και τη Σάρλοτ, οι οποίοι του είπαν ότι προτίθενται και αυτοί να συμμετέχουν, μιας και ήταν και οι δύο ενθουσιασμένοι με τις επενδυτικές προοπτικές στην Ελλάδα.

Ο Risk Manager ρωτάει τον Φραντς γιατί προτιμάται το ομόλογο και όχι το δάνειο. Με τη χορήγηση δανείου η τράπεζα θα είχε μεγαλύτερη επιρροή στον δανειζόμενο, ενώ αντίθετα το ομόλογο είναι απρόσωπο. Υπενθυμίζει δε στον Φραντς ότι και τις προηγούμενες φορές περιμένανε μεγάλη συμμετοχή, αλλά καταλήξανε να απορροφούν σχεδόν ολόκληρη την έκδοση. Ο Φραντς απαντάει ότι α. ο πελάτης θέλει ομόλογο και πρέπει να εξυπηρετούν τους πελάτες τους β. τα κρατικά ομόλογα είναι τίτλοι άνευ ρίσκου και γ. τα ελληνικά ομόλογα δίνουν καλές αποδόσεις.

Ο Risk Manager προβάλει τις αντιρρήσεις του στο Δ.Σ. της τράπεζας που εγκρίνει τη συμμετοχή στην ελληνική έκδοση ομολόγου αλλά δε λαμβάνεται σοβαρά υπ’ όψει, δεδομένης της υψηλής πιστοληπτικής αξιολόγησης που έχει η Ελλάδα από τους οίκους αξιολόγησης και των νέων προοπτικών που ανοίγονται για παράπλευρες εργασίες στην Ελλάδα. Η συμμετοχή εγκρίνεται, ο Φραντς λαμβάνει τα εύσημα και ο Έλληνας υπουργός οικονομικών κάνει αποδεκτή την πρόταση της γερμανικής τράπεζας.

Μόλις κλείνεται η συμφωνία δίνεται η παραγγελία από τη γερμανική τράπεζα για το σύνολο της προκηρυσσόμενης έκδοσης. Εκείνη τη στιγμή ο Φραντς με έκπληξη πληροφορείται ότι η βρετανική και η γαλλική τράπεζα δε λαμβάνουν καθόλου μέρος στην έκδοση αυτή. Προβληματισμένος παίρνει Τηλέφωνο τον Ζαν-Πιέρ και τη Σάρλοτ. Και οι δύο του λένε τα ίδια πράγματα πάνω κάτω. Και οι δύο είχαν περιθώρια να αυξήσουν την έκθεσή τους στην Ελλάδα, αλλά κρατούσαν αυτά τα περιθώρια για να τα χρησιμοποιήσουν σε συμφωνίες που θα έκλειναν οι ίδιοι. Επίσης και οι δύο του λένε ότι είχαν και αυτοί συναντήσεις με τον Έλληνα υπουργό οικονομικών και είχαν κλείσει και αυτοί μια έκδοση ομολόγου ο καθένας για τον εαυτό του και δεν ήθελαν να χρειαστεί να υπαναχωρήσουν από αυτή τη συμφωνία.

Αυτό αποτελεί ένα μικρό σοκ για τον Φραντς. Μέχρι εκείνη τη στιγμή πίστευε ότι θα γινόταν μόνο μια έκδοση ελληνικών ομολόγων και ότι είχε καταφέρει να υποσκελίσει τον Ζαν-Πιέρ και τη Σάρλοτ. Αντιλαμβάνεται τώρα ότι οι εκδόσεις ήτανε τρεις. Μια για κάθε τράπεζα. Πάρ’ όλα αυτά δεν παύει να είναι μια καλή συμφωνία για την τράπεζα και ο Φραντς λαμβάνει ένα «παχυλό» bonus.

Ο Φραντς καλεί μια συνάντηση με άλλα στελέχη της τράπεζας για το σχηματισμό μιας στρατηγικής να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα. Καταλήγουν ότι μπορούν να δώσουν ένα μέρος τους σε τοπικές γερμανικές τράπεζες, κάποια άλλα σε μικρότερες τράπεζες του εξωτερικού, αλλά το μεγαλύτερο κομμάτι θα έμενε στα βιβλία της γερμανικής τράπεζας.

Μετά τη συνάντηση ο Φραντς είχε μια συνάντηση στην καφετέρια με ένα στέλεχος του τμήματος δανείων εσωτερικού της τράπεζας. Του εξήγησε την μεγάλη του επιτυχία. Τη χορήγηση ενός τόσο μεγάλου δανείου στην ελληνική κυβέρνηση και μάλιστα με σχετικά καλό για τη γερμανική τράπεζα επιτόκιο. Τότε ο συνάδελφός του έκανε την ερώτηση για πιο σκοπό θα χρησιμοποιούσε αυτά τα χρήματα η ελληνική κυβέρνηση. Ο Φραντς δε θα έδινε απάντηση στην ερώτηση. Τέτοιες ερωτήσεις θα μπορούσε να κάνει μόνο ένα στενόμυαλο στέλεχος του τμήματος δανείων εσωτερικού.

Μέχρι το 2008 η γερμανική, η βρετανική και η γαλλική τράπεζα (καθώς και πολλές άλλες τράπεζες) είχαν επαναλάβει αυτή τη διαδικασία πολλές φορές. Με την κρίση του 2008, η ρευστότητα των τραπεζών έρχεται υπό πίεση και η όρεξή τους να συσσωρεύουν πολλά κρατικά ομόλογα στα βιβλία τους περιορίζεται. Επίσης μέχρι τα μέσα του 2009 το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας ξεπερνάει τα 400 δις ευρώ και αρχίζει να φαίνεται θεόρατο. Η προεκλογική περίοδος ξεκινάει στην Ελλάδα και οι τράπεζες περιμένουν το αποτέλεσμα της αναμέτρησης.

Λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας η ελληνική κυβέρνηση σοκάρει τον κόσμο με αναθεωρημένα στοιχεία για το έλλειμμα και το χρέος της χώρας. Πανικός ξεσπάει στη γερμανική τράπεζα. Τα μέλη του Δ.Σ. θέλουν να μάθουν πια είναι η έκθεση της τράπεζας στο ελληνικό χρέος. Ο Φραντς και ο Risk Manager προετοιμάζουν τα στοιχεία για να τους τα παρουσιάσουν.

Το Δ.Σ. εκφράζει την έκπληξή του όταν μαθαίνει την έκθεση της τράπεζας στο Ελληνικό χρέος. Ο Risk Manager τους υπενθυμίζει ότι αυτοί οι ίδιοι έχουν εγκρίνει τις αυξήσεις της έκθεσης της γερμανικής τράπεζας. Αποφασίζουν να δράσουν άμεσα. Η πρώτη τους κίνηση θα είναι να μην συμμετέχουν από εκείνη τη στιγμή και πέρα σε μελλοντικές ελληνικές εκδόσεις ομολόγων. Περαιτέρω αποφασίζουν να μειώσουν την έκθεσή τους στην Ελλάδα. Δυστυχώς όμως το μεγαλύτερο κομμάτι αυτής της έκθεσης αποτελείται από Ελληνικά ομόλογα, για τα οποία δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή αγοραστές σε λογικές τιμές.

Έτσι λοιπόν στρέφονται στις εσωτερικές γραμμές δανεισμού προς τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες διατηρούνται για τη διευκόλυνση των εμπορικών συναλλαγών. Η πίστωση αυτή στη διατραπεζική αγορά δε βασίζεται σε γραπτές συμφωνίες και μπορεί να ακυρωθεί ανά πάσα στιγμή. Ο Φραντς επικοινωνεί με τους Έλληνες συνεργάτες του και τους πληροφορεί σχετικά με τη νέα πολιτική της γερμανικής τράπεζας. Οι Ελληνικές τράπεζες σοκάρονται από τη νέα πολιτική της γερμανικής τράπεζας. Του θύμισαν τις ωραίες στιγμές που είχαν περάσει μαζί κατά τα επαγγελματικά ταξίδια του στη Ελλάδα. Τότε του κάνανε χάρη προτιμώντας την τράπεζά του από τον ανταγωνισμό όταν όλοι επιθυμούσαν να ανοίξουν νέες γραμμές πίστωσης προς την Ελλάδα. Τον κατηγορούν ότι πουλούσε ομπρέλες όταν είχε λιακάδα και τις παίρνει πίσω τώρα που βρέχει. Ο Φραντς δεν μπορεί να κάνει τίποτα από το να τους εξηγήσει ότι έχει αυστηρές οδηγίες να εφαρμόσει τη νέα στρατηγική της τράπεζας.

Δισεκατομμύρια Ευρώ αποσύρονται από την Ελληνική αγορά από τη γερμανική και τις υπόλοιπες τράπεζες. Εάν οι ελληνικές τράπεζες δεν αντλούσαν ρευστότητα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) δίνοντας ενέχυρο ελληνικά ομόλογα θα είχαν φαλιρίσει.

Εν τω μεταξύ ο διευθύνων σύμβουλος της γερμανικής τράπεζας, ένας από τους σημαντικότερους τραπεζίτες στον κόσμο και βασικός οικονομικός σύμβουλος της γερμανικής κυβέρνησης, πείθει τους πολιτικούς ότι η ΕΚΤ πρέπει να αγοράσει Ελληνικά ομόλογα από την δευτερογενή αγορά, για να αποτρέψει την κατάρρευση των αγορών. Εν τέλει η ΕΚΤ συμφωνεί να αγοράσει ελληνικά ομόλογα από τη γερμανική τράπεζα σε καλές, για τη γερμανική τράπεζα τιμές. Η γερμανική τράπεζα σε αυτή τη φάση έχει μειώσει σε σημαντικό βαθμό την έκθεσή της στην ελληνική αγορά. Έτσι ο Φραντς λαμβάνει το δεύτερο bonus του. Έχει χάσει βέβαια κάποιους φίλους στην Ελλάδα, αλλά γενικά είναι ικανοποιημένος.

Ένα χρόνο αργότερα μια νέα πρόκληση ανακύπτει για τον Φραντς. Ο πρόεδρος της τράπεζας με δυσκολία πείθεται να συναινέσει σε ένα «εθελοντικό» «κούρεμα» του ελληνικού χρέους κατά 21%. Αυτό δεν είναι καλό νέο για τον Φραντς, ο οποίος εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος για το ελληνικό χαρτοφυλάκιο της τράπεζας. Παρ’ όλα αυτά η βάση για τον υπολογισμό του 21% δεν έχει καθοριστεί ακόμα. Προφανώς τα παλιά ομόλογα θα ανταλλαγούν με καινούρια. Με την ίδια ονομαστική αξία με τα παλιά ή με διαφορετική; Ίδιας χρονικής διάρκειας ή αυξημένης. Με το ίδιο επιτόκιο ή μεγαλύτερο;

Η απομείωση 21% σήμαινε ότι η γερμανική τράπεζα θα έπαιρνε στην κατοχή της ένα νέο ομόλογο με Καθαρά Παρούσα Αξία[1] στο 79% του προηγούμενου. Ο Φραντς πρέπει να επινοήσει μια πρόταση βάσει της οποίας οι απώλειες της γερμανικής τράπεζας θα περιοριστούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Αυτό είναι παιχνιδάκι για τον Φραντς. Απλώς θα επιλέξει ένα υψηλό προεξοφλητικό επιτόκιο για τα ομόλογα που έχει στην κατοχή της η γερμανική τράπεζα. Κάνει μια μελέτη με πολύπλοκους πίνακες κάνοντας κάποιες παραδοχές, οι οποίες στο τέλος οδηγούν σε μια πολύ μικρή απώλεια για τη γερμανική τράπεζα, η οποία σε καμιά περίπτωση δεν πλησιάζει το 21%. Ίσως με δυσκολία να φτάνει το 10%.

Τότε ο Φραντς παίρνει το 3ο του bonus.

Το παραπάνω άρθρο αποτελεί μετάφραση – προσαρμογή από το πρωτότυπο κείμενο του Klaus Kastner The race to lend Greece: A short story


[1] Καθαρά Παρούσα Αξία – Net Present Value. Ο υπολογισμός της σημερινής αξίας μελλοντικών χρηματοροών βάσει ενός προεξοφλητικού επιτοκίου

Advertisements
2 Σχόλια Post a comment
  1. E k #

    Γλαφυρή παρουσίαση της κατάστασης και σίγουρα πολύ κοντά στην πραγματικότητα.Επιπλέον
    τα μεγαλοστελέχη που μαθαίνουν τους κανόνες του παιχνιδιού πολύ καλά κάποια στιγμή δεν ξέρεις που μπορούν να φτάσουν…

    Φεβρουαρίου 27, 2012

Trackbacks & Pingbacks

  1. Η συνθήκη του Μάαστριχτ και τα επακόλουθά της | oikonomica

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: